Δημοφιλή Άρθρα

Δημοφιλή Άρθρα

Υπηρεσίες

Νόσος του Graves – Υπερθυρεοειδισμός


Η νόσος Graves είναι μια αυτοάνοση νόσος του θυρεοειδή. Είναι η πιο κοινή αιτία υπερ-θυρεοειδισμού.

Νόσος του Graves – Υπερθυρεοειδισμός
4 κοινά προβλήματα που επηρεάζουν την καθημερινότητα ασθενών με νόσο του Graves
 
Ακόμη και μετά την θεραπεία της νόσου του Graves και τη διόρθωση του υπερθυρεοειδισμού, πολλοί ασθενείς νιώθουν σημαντική επιβάρυνση στην ποιότητα ζωής τους.
 
Ελλείψεις και μεταβολικές διαταραχές που δεν ανιχνεύονται εύκολα, περνούν απαρατήρητες για πολλά χρόνια και επηρεάζουν την ποιότητα ζωής, το σωματικό βάρος και τη διάθεση ασθενών με νόσο του Graves.
 

Η νόσος Graves είναι μια αυτοάνοση νόσος του θυρεοειδή. Είναι η πιο κοινή αιτία υπερ-θυρεοειδισμού.
 
Oφείλεται σε δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, το οποίο παράγει αντισώματα που πλήττουν το θυρεοειδή αδένα. 

Τα αντισώματα προκαλούν υπερλειτουργία του θυρεοειδή αδένα και αυξάνουν τη σύνθεση θυρεοειδικών ορμονών.
 
Τα πιο κοινά προβλήματα που βιώνουν οι ασθενείς με νόσο του Graves είναι[1]

 
1. Απώλεια βάρους λόγω αυξημένου μεταβολικού ρυθμού: Ο ασθενής παρατηρεί ότι δυσκολεύεται να διατηρήσει το σωματικό του βάρος, ενώ συνεχίζει να καταναλώνει την ίδια ή και αυξημένη ποσότητα τροφής.
 
Λόγω του αυξημένου μεταβολικού ρυθμού, μπορεί να έχει ταχυκαρδία, να νιώθει την καρδιά του να χτυπάει ακανόνιστα, τρόμο στα χέρια, μυϊκή αδυναμία, να αισθάνεται δυσφορία στη ζέστη και να έχει αυξημένο αριθμό εντερικών κενώσεων.  
 
Ελλείψεις του οργανισμού και μεταβολικές διαταραχές, που συχνά προϋπάρχουν της εκδήλωσης της νόσου, επηρεάζουν τη λειτουργία του ορμονικού και του ανοσοποιητικού συστήματος. Ελλείψεις σε σελήνιο, βιταμίνη D, ψευδάργυρο, μαγνήσιο, βιταμίνη C και μεταβολικές διαταραχές, όπως η αντίσταση στην ινσουλίνη συνδέονται με την εκδήλωση αυτοάνοσων νοσημάτων[2][3][4][5][6][7][8].  
 
2. Αλλοιώσεις στο δέρμα: λόγω της μείωσης του υποδόριου λίπους, το στρώμα λίπους που βρίσκεται ακριβώς κάτω από το δέρμα, οι ασθενείς με νόσο του Graves μπορεί να παρατηρήσουν λέπτυνση του δέρματος.  
 
Η νόσος του Graves προκαλεί αυξημένη εφίδρωση και απώλεια μαλλιών με λέπτυνση της τρίχας. Η νόσος συχνά συνυπάρχει με λεύκη, Sjogren και άλλα αυτοάνοσα που επηρεάζουν το δέρμα.
 
3. Διαταραχές στα μάτια και στο πρόσωπο: Συχνά οι ασθενείς με Graves έχουν ερεθισμένα, ξηρά και κόκκινα μάτια. Η δημιουργία οιδήματος στους ιστούς πίσω από τα μάτια μπορεί να προκαλέσει εξόφθαλμο, θολή όραση και διπλωπία.
 
Μπορούν επίσης να βιώσουν διαταραχές στην κίνηση των βλεφάρων, με πτώση ή σύσπαση.  
 
4. Διαταραχές στη διάθεση συνοδεύουν τη νόσο του Graves. Οι ασθενείς μπορεί να αισθάνονται αυξημένη ανησυχία, άγχος, μελαγχολία, αϋπνία και ότι εκνευρίζονται πιο εύκολα απ’ ότι συνήθως. 
 
Η αυξημένη παραγωγή θυρεοειδικών ορμονών διεγείρει το νευρικό σύστημα, προκαλώντας υπερένταση και εκνευρισμό. Σε συνδυασμό με ελλείψεις που παρατηρούνται σε ασθενείς με αυτοάνοσα νοσήματα και επηρεάζουν τη διάθεση, όπως βιταμίνης D, μαγνησίου, ωμέγα-3 λιπαρών οξέων και αλλοιώσεις στη μικροβιακή χλωρίδα, οι ασθενείς βιώνουν εναλλαγές της διάθεσης και έντονες συναισθηματικές μεταπτώσεις[9][10].

 
 

Εικόνα: Νόσος του Graves, αντισώματα διεγείρουν τον θυρεοειδή προκαλώντας υπερθυρεοειδισμό και διόγκωση του αδένα. 
 
 
Οριακές ελλείψεις σε βασικά συστατικά επηρεάζουν την απόδοση του οργανισμού και οδηγούν στην αυξημένη έκκριση ορμονών, όπως η κορτιζόλη και η αδρεναλίνη, ώστε να μπορέσει να ανταπεξέλθει.
 
Εφόσον δε διορθωθούν οι ελλείψεις, το ορμονικό και το ανοσοποιητικό σύστημα απορυθμίζονται και οδηγούν στην εκδήλωση αυτοάνοσων καταστάσεων, όπως η νόσος του Graves[11][12].
 
Σε ορισμένους ασθενείς, η νόσος Graves αντιπροσωπεύει ένα μέρος πιο εκτεταμένων αυτοάνοσων νοσημάτων που οδηγούν σε δυσλειτουργία πολλαπλών οργάνων. Η νόσος μπορεί να συνυπάρχει με λεύκη, σύνδρομο Sjogren, ρευματοειδή αρθρίτιδα, σκλήρυνση κατά πλάκας, μυασθένεια gravis, σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 και συστηματικό ερυθηματώδη λύκο[13].
 
Ο υπερθυρεοειδισμός, σε διάστημα ετών, λόγω της εξάντλησης του θυρεοειδή αδένα, καταλήγει σε υποθυρεοειδισμό, όπου κυριαρχούν τα συμπτώματα που συνδέονται με χαμηλό μεταβολισμό, όπως η αύξηση του σωματικού βάρους, η κόπωση, η χαμηλή εντερική κινητικότητα, οι μυϊκοί πόνοι και κατακράτηση.
 
Φυσιολογικά ο θυρεοειδής ρυθμίζει το μεταβολισμό και τη λειτουργία του οργανισμού, ώστε να προσαρμόζεται στις αλλαγές που προκύπτουν λόγω θερμοκρασίας, διάθεσης, άσκησης, ξεκούρασης, πέψης, ύπνου, στρες κ.ο.κ.
 
Η συνεχής διέγερση του θυρεοειδή από τα αντισώματα, θέτει το σώμα σε υπερλειτουργία και δυσχεραίνει την προσαρμογή του οργανισμού, επιβαρύνοντας σημαντικά την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής των ασθενών με υπερθυρεοειδισμό.
 
Ακόμη και μετά την θεραπεία της νόσου του Graves με φαρμακευτική αγωγή, ραδιενεργό ιώδιο ή τη χειρουργική αφαίρεση του αδένα, πολλοί ασθενείς νιώθουν σημαντική επιβάρυνση στην ποιότητα ζωής τους[14].
 
Για την αποτελεσματική διαχείριση αυτοάνοσων νοσημάτων, όπως η νόσος του Graves και τη βελτίωση των συμπτωμάτων που επιβαρύνουν την καθημερινότητα των ασθενών, δεν αρκεί η φαρμακευτική καταστολή της θυρεοειδικής λειτουργίας ή η χειρουργική αφαίρεση του αδένα.
 
Χρειάζεται παράλληλα με την φαρμακευτική αγωγή ή την χειρουργική αντιμετώπιση, να εντοπιστούν και να διαχειριστούν οι ελλείψεις και οι μεταβολικές διαταραχές που οδηγούν στην εκδήλωσή της νόσου και επηρεάζουν την πορεία της υγείας των ασθενών. 

Σε διαφορετική περίπτωση, η κατάσταση της υγείας των ασθενών προχωρά σε σταθερή και σταδιακή επιδείνωση.
 
 
 
Ειδικές Εξετάσεις Καθορίζουν την Αντιμετώπιση της Νόσου του Graves

Ο εντοπισμός και η αντιμετώπιση των ελλείψεων και των μεταβολικών διαταραχών, μπορεί να γίνει μόνο με τη διενέργεια ειδικών εξετάσεων που αναλύουν μικρά μόρια στο αίμα. Ανιχνεύονται μεταβολικές διαταραχές που συνδέονται με την πορεία και την εκδήλωση της νόσου του Graves. Η μεταβολική κατάσταση ενός ατόμου είναι βασικός παράγοντας κινδύνου για την εκδήλωση της νόσου.

Το είδος των αναλύσεων δεν είναι συγκρίσιμο με τις κοινές εργαστηριακές εξετάσεις. Πρόκειται για υψηλά εξειδικευμένες εξετάσεις, που διενεργούνται σελιγότερα από 10 εργαστήρια παγκοσμίως με πολύ υψηλά στάνταρ. 

Στην Ελλάδα διενεργούνται αποκλειστικά στην κλινική μας. 

Οι συγκεκριμένες εξετάσεις ονομάζονται μεταβολομικές αναλύσεις. Μετράνε πολύ μικρά μόρια που συμμετέχουν στις χημικές αντιδράσεις του οργανισμού. Το πλεονέκτημά τους είναι ότι καταγράφουν τις ακριβείς ελλείψεις και μεταβολικές διαταραχές, καθιστώντας έτσι αποτελεσματική την αντιμετώπιση και πρόληψη αυτοάνοσων και χρόνιων νοσημάτων.


 
Δείκτες που Ανιχνεύονται μέσω της Εξέτασης Metabolomic Analysis®

Οι μεταβολομικές αναλύσεις εντοπίζουν μεταβολικές διαταραχές που προωθούν την ανάπτυξη και την εκδήλωση αυτοάνοσων νοσημάτων και αφορούν:

  • Σε ελλείψεις μικροθρεπτικών συστατικών: ελλείψεις σε βιταμίνη D, βιταμίνη C, σελήνιο, ψευδάργυρο, αντιοξειδωτικά και ωμέγα-3 συνδέονται με επιδείνωση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος, της εμφάνισης φλεγμονής και της κατάστασης της υγείας ασθενών με αυτοάνοσα νοσήματα[15][16][17].
     
  • Στην παραγωγή ενέργειας στα μιτοχόνδρια (οργανίδια όπου παράγεται ενέργεια στα κύτταρα): η μιτοχονδριακή δυσλειτουργία συνδέεται με κακή λειτουργία του θυρεοειδή αδένα και ανάπτυξη της νόσου του Χασιμότο. Η μειωμένη απόδοση των μιτοχονδρίων, οδηγεί το θυρεοειδή σε υπερ-λειτουργία και σταδιακή έκπτωση της λειτουργίας του[18][19][20].
     
  • Σε δυσχέρεια στο μεταβολισμό των απλών ζαχάρων: κατανάλωση απλών ζαχάρων μεγαλύτερη από αυτή που μπορεί να μεταβολίσει ο κάθε οργανισμός, πυροδοτεί φλεγμονές και είναι σημαντικός δείκτης για την πορεία της νόσου[6][21].
     
  • Στην αντίσταση στην ινσουλίνη: η ινσουλίνη λειτουργεί ως κατασταλτικός παράγοντας στη λειτουργία του θυρεοειδή αδένα. Αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης διαταράσσουν επίσης τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, επιδεινώνουν την αυτοανοσία και επιταχύνουν την καταστροφή του αδένα[6,21][22]
     
  • Στο μεταβολισμό των νευροδιαβιβαστών: ουσίες όπως η ντοπαμίνη, η σεροτονίνη και η αδρεναλίνη μεταβιβάζουν μηνύματα μεταξύ των κυττάρων και ρυθμίζουν τη λειτουργία του νευρικού και ορμονικού συστήματος. Οι μεταβολομικές αναλύσεις παρέχουν ακριβή εικόνα για την έκκριση των συγκεκριμένων νευροδιαβιβαστών[23][24].
     
  • Στο μεταβολισμό των λιπαρών οξέων: η σχέση μεταξύ ωμέγα-3 και ωμέγα-6 λιπαρών είναι σημαντικός δείκτης για την ικανότητα του οργανισμού να διαχειρίζεται τις φλεγμονές, ενώ παράλληλα παίζουν κεντρικό ρόλο στην ρύθμιση της φυσιολογικής απόκρισης του ανοσοποιητικού συστήματος[21].
     
  • Στην κατάσταση της μικροβιακής χλωρίδας του οργανισμού: αλλοίωση του μικροβιώματος συνδέεται με επιδείνωση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος και της ικανότητας του να ξεχωρίζει μεταξύ των δικών του ιστών και εξωγενών στοιχείων, όπως παθογόνα μικρόβια και ιοί[23,24].
     
Η σύγχρονη αντιμετώπιση της νόσου του Graves επικεντρώνεται στην αποκατάσταση των παραπάνω διαταραχών, με τον εντοπισμό και τη διόρθωση των ελλείψεων και των μεταβολικών διαταραχών που οδήγησαν στην ανάπτυξη της νόσου, ώστε να διατηρηθεί η βέλτιστη μεταβολική κατάσταση του οργανισμού[18,20-24].

Με βάση την κλινική μας εμπειρία στους ασθενείς με νόσο του Graves, ιατρικές παρεμβάσεις σύμφωνα με τα αποτελέσματα των μεταβολομικών αναλύσεων επιφέρουν[21-24][25][26]:


  • Βελτίωση της πορείας της νόσου, με μείωση των αντισωμάτων έναντι του θυρεοειδή.
     
  • Βελτίωση του μεταβολισμού, της ικανότητας απορρόφησης θρεπτικών στοιχείων και επίτευξη φυσιολογικού σωματικού βάρους.
     
  • Βελτίωση της διάθεσης και μείωση των έντονων συναισθηματικών μεταπτώσεων και της υπερέντασης λόγω της υπερλειτουργίας του αδένα. 
     
  • Μείωση του κινδύνου εκδήλωσης επιπρόσθετου αυτοάνοσου νοσήματος.
     
  • Βελτίωση της ανταπόκρισης στη φαρμακευτική αγωγή.
 
Συνήθως απαιτούνται 6-8 μήνες για την επίτευξη μιας σημαντικής αλλαγής, ένα έτος για να σταθεροποιηθεί ο οργανισμός σε ένα καλύτερο επίπεδο λειτουργίας και δύο χρόνια για την επίτευξη των βέλτιστων αποτελεσμάτων.

Καθώς διορθώνονται οι αποκλίσεις από την ιδανική κατάσταση λειτουργίας, το σώμα ενεργοποιεί και πάλι τις φυσιολογικές μεταβολικές διεργασίες και εμφανίζει διαφορετικές ανάγκες.

Αλλαγές προκύπτουν ταυτόχρονα σε πολλαπλά μεταβολικά μονοπάτια του οργανισμού με την έναρξη της αγωγής. Αυτές, είναι ζωτικής σημασίας να εντοπιστούν και να διαχειριστούν κατάλληλα, ώστε να συνεχιστεί η διαδικασία αποκατάστασης. Σε διαφορετική περίπτωση, οι διαδικασίες αποκατάστασης του οργανισμού δεν προχωρούν, καθυστερώντας σημαντικά τη βελτίωση της υγείας.   

Μέσα από την κλινική μας εμπειρία έχουμε διαπιστώσει ότι η διόρθωση ελλείψεων του οργανισμού σε βιταμίνες και άλλα στοιχεία, η αποκατάσταση του μεταβολισμού και η ρύθμιση του βάρους σε φυσιολογικά επίπεδα, αλλάζουν ριζικά την πορεία της νόσου του Graves προς το καλύτερο και βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των ασθενών, από μια εικόνα σταθερής επιδείνωσης, σε μια σταθερής βελτίωσης.

Είναι ζωτικής σημασίας η ταχύτερη δυνατή παρέμβαση για την αποκατάσταση των παραπάνω, με στόχο την αναστολή της εξέλιξης της νόσου.
 




 
Βιβλιογραφικές Αναφορές:

[1] Graves Disease. Sai-Ching Jim Yeung. Medscape Endocrinology. Updated: Feb 15, 2022  
[2] Multiple nutritional factors and thyroid disease, with particular reference to autoimmune thyroid disease. M.P. Rayman Proc Nutr Soc, 78 (2019),
[3] Vitamin D and Graves’ Disease: A Meta-Analysis Update by Mei-Yan Xu et al Nutrients 2015.
[4] Selenium and Autoimmune Diseases: A Review Article. Maryam Sahebari Curr Rheumatol Rev . 2019
[5] Insulin Sensitivity and Beta-Cell Function in Graves’ Disease and Their Changes with the Carbimazole-Induced Euthyroid State  Lakshmana Perumal N et al. Eur Thyroid J 2019
[6] Changes in Glucose-Lipid Metabolism, Insulin Resistance, and Inflammatory Factors in Patients With Autoimmune Thyroid Disease Yi Lei et. al. J Clin Lab Anal . 2019
[7] Vitamin D Resistance as a Possible Cause of Autoimmune Diseases: A Hypothesis Confirmed by a Therapeutic High-Dose Vitamin D Protocol. Dirk Lemke et al. Front. Immunol. April 2021
[8] Metabolism as a Target for Modulation in Autoimmune Diseases. Nick Huang Andras Perl. Cell, Trends in ImmunologyMay 05, 2018
[9] The Impact of Nutrients on Mental Health and Well-Being: Insights From the Literature  Maurizio Muscaritoli Front. Nutr., 08 March 2021.
[10] The efficacy and safety of nutrient supplements in the treatment of mental disorders: a meta-review of meta-analyses of randomized controlled trials Joseph Firth et al World Psychiatry 2019.
[11] Selenium in thyroid disorders — essential knowledge for clinicians. Kristian Hillert Winther et al. Nature, Nature Reviews Endocrinology (2020) 
[12] Add-On Effect of Selenium and Vitamin D Combined Supplementation in Early Control of Graves’ Disease Hyperthyroidism During Methimazole Treatment. Front. Endocrinol., 15 June 2022.
[13] The association of other autoimmune diseases in patients with Graves' disease (with or without ophthalmopathy): Review of the literature and report of a large series  Author links open overlay panelSilvia MartinaFerrari et al. Autoimmunity Reviews 2019.
[14] Impaired Quality of Life After Radioiodine Therapy Compared to Antithyroid Drugs or Surgical Treatment for Graves' Hyperthyroidism: A Long-Term Follow-Up with the Thyroid-Related Patient-Reported Outcome Questionnaire and 36-Item Short Form Health Status Survey  Ove Törring et al. Thyroid 2019.
[15] Micronutrient deficiencies in patients with COVID-19: how metabolomics can contribute to their prevention and replenishment. Dimitris Tsoukalas1,2 and Evangelia Sarandi2,3 BMJ Nutri Prev Heal. Nov. 2020; bmjnph-2020-000169
[16] SERUM METABOLOMIC PATTERNS IN PATIENTS WITH AUTOIMMUNE THYROID DISEASE Jia Liu et. al. Endocr Pract . 2020 Jan
[17] Dietary factors in rheumatic autoimmune diseases: a recipe for therapy? Shani Dahan, Yahel Segal1 and Yehuda Shoenfeld. NATURE REVIEWS | RHEUMATOLOGY. 13 Apr 2017.
[18] Challenges, Progress, and Prospects of Developing Therapies to Treat Autoimmune Diseases. Lars Fugger et al. Cell April 2020
[19] Mitochondria Linked to Autoimmunity. Michelle Mohney. Northwestern University Feinberg School of Medicine. JAN 11, 2019
[20] Selenium involvement in mitochondrial function in thyroid disorders  Monica Livia Gheorghiu, Corin Badiu. Hormones (Athens) . 2020 https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/31960358/
[21] Targeted Metabolomic Analysis of Serum Fatty Acids for the Prediction of Autoimmune Diseases. Dimitris Tsoukalas, Vassileios Fragoulakis, Evangelia Sarandi et. al. Frontiers in Molecular Biosciences, Metabolomics (6), 2019, November 2019.
[22] Introducing the thyroid gland as another victim of the insulin resistance syndrome. Jorge Rezzonico et al. Thyroid 2008
[23] Prediction of Autoimmune Diseases by Targeted Metabolomic Assay of Urinary Organic Acids. Dimitris Tsoukalas et. al. Metabolites. 2020 Dec 8.
[24] Metabolic profiling of organic and fatty acids in chronic and autoimmune diseases. Evangelia Sarandi, Dimitris Tsoukalas et al. Advances in Clinical Chemistry. July 15, 2020. Elsevier Inc.
[25] Non-communicable Diseases in the Era of Precision Medicine: An Overview of the Causing Factors and Prospects. Dimitris Tsoukalas et al. Bio#Futures. Springer, Cham. May 2021.
[26] Metabolic pressure and the breach of immunological self-tolerance Veronica De Rosa, Antonio La Cava & Giuseppe Matarese.18 October 2017.
 
Επιμέλεια Κειμένου: Επιστημονική Ομάδα Metabolomic Medicine

Συνεργαζόμαστε με ερευνητές και ιδρύματα σε όλο τον κόσμο για να παρέχουμε τις πιο προηγμένες και ακριβείς αναλύσεις.

Επιστημονική Ομάδα

www.metabolomicmedicine.com Η Επιστημονική Ομάδα της Metabolomic Clinic αποτελείται από εξειδικευμένους κλινικούς ιατρούς που μοιράζονται μαζί σας την εμπειρία τους στην αιχμή της σύγχρονης ιατρικής. Δείτε τους όλους
Ας κρατήσουμε επαφή.
Εγγραφείτε στο newsletter και κατεβάστε δωρεάν τον οδηγό για όσους έχουν διαγνωστεί με αυτοάνοσο νόσημα.