Δημοφιλή Άρθρα

Δημοφιλή Άρθρα

Υπηρεσίες

Νόσος του Crohn, Ελκώδης Κολίτιδα & Νοσήματα του Γαστρεντερικού

Γαστρεντερικό σύστημα.

Νόσος του Crohn, Ελκώδης Κολίτιδα & Νοσήματα του Γαστρεντερικού

Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς


Οι ενοχλήσεις του πεπτικού συστήματος είναι ίσως ένα από τα πιο κοινά προβλήματα που εμφανίζονται σήμερα.

Τέσσερεις στους δέκα ανθρώπους έχουν κάποια ενόχληση του πεπτικού συστήματος, ενώ επτά στους δέκα θα εμφανίσουν κάποιο πρόβλημα κατά την διάρκεια της ζωής. 

Μερικά από τα πιο κοινά συμπτώματα και νοσήματα του πεπτικού είναι:

  • Νόσος του Crohn
     
  • Ελκώδης κολίτιδα
     
  • Κολίτιδα
     
  • Γαστρο-Οισοφαγική Παλινδρόμηση (ΓΟΠ)
     
  • Γαστρίτιδα
     
  • Καούρες
     
  • Φουσκώματα
     
  • Αυξημένα αέρια
     
  • Ερυγές (ρεψίματα)
     
  • Δυσκοιλιότητα
     
  • Διάρροιες
     
  • Έλκος
     
  • Πόνος στο στομάχι
     
  • Να εμφανίζεται πρήξιμο στην κοιλιακή χώρα καθώς προχωράει η μέρα


Πολύ συχνά οι ασθενείς που εμφανίζουν τα παραπάνω συμπτώματα δεν απευθύνονται σε γιατρό και προσπαθούν να διαχειριστούν μόνοι τους τα συμπτώματα. Όταν τελικά απευθυνθούν σε γιατρό, η πιο συχνή αντιμετώπιση είναι η χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής που στοχεύει στη μείωση της γαστρικής οξύτητας(1).

Η πλειονότητα όμως των ατόμων, προσπαθεί να αποφύγει τη χρόνια χρήση αυτής της κατηγορίας φαρμακευτικών αγωγών. Σειρά άρθρων του JAMA (Journal of American Medical Association), του επιστημονικού περιοδικού του Αμερικάνικου Ιατρικού Συλλόγου, επιβεβαίωσε επίσημα ότι η συγκεκριμένη κατηγορία φαρμάκων δεν είναι όσο ασφαλείς νομίζαμε παλαιότερα, όταν χρησιμοποιούνται μακροχρόνια. Συγκεκριμένα, με τίτλο "Less is More" (όσο λιγότερα τόσο καλύτερα), σειρά μελετών  έδειξε ότι η χρόνια χρήση φαρμάκων για την μείωση της γαστρικής οξύτητας, έχει περισσότερες πιθανότητες να προκαλέσει βλάβη παρά ωφέλεια.

Οι ερευνητές αναφέρουν ότι η συγκεκριμένη κατηγορία φαρμάκων, είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική σε βαριά νοσήματα του πεπτικού συστήματος ή για σύντομες αγωγές. Στην πλειοψηφία όμως των περιπτώσεων, η συγκεκριμένη συνταγογράφηση χρησιμοποιείται τελικά για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ακόμη και για απλά συμπτώματα, όπως ενοχλήσεις από καούρα, πόνο ή δυσπεψία για χρόνια. 

Η χρόνια χρήση τους, συνδέεται ωστόσο, με αυξημένη πιθανότητα λοιμώξεων, καταγμάτων της σπονδυλικής στήλης, συνολικού κινδύνου καταγμάτων, διάρροιας και πνευμονίας, ενώ π
ρόσφατη μελέτη στο BMJ, έδειξε ότι η χρήση αναστολέων του γαστρικού οξέως αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη(1-5).  

Αντιθέτως, η διαχείριση των παραγόντων που συνδέονται με τον τρόπο ζωής, τις ελλείψεις του οργανισμού, τη διατροφή και τη μεταβολική κατάσταση του ατόμου, βελτιώνει σημαντικά τόσο τα συμπτώματα του γαστρεντερικού, όσο και τη συνολική κατάσταση της υγείας.

Το γαστρεντερικό σύστημα είναι ίσως ένα από τα πιο πολύπλοκα και σημαντικά για την υγεία συστήματα του οργανισμού.     


Γαστρεντερικό ο Πυλώνας της Καλής Υγείας

Η καλή λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος, είναι ο πυλώνας για την επίτευξη καλής υγείας.

Η βασική λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος, είναι η απορρόφηση θρεπτικών συστατικών από τις τροφές. Αυτή η λειτουργία είναι ζωτική για την ομαλή λειτουργία και των υπόλοιπων συστημάτων του ανθρώπινου οργανισμού.

Όταν ο οργανισμός δεν διαθέτει σε επάρκεια τα συστατικά που απαιτούνται για να πραγματοποιήσει τις χημικές αντιδράσεις που τον διατηρούν στη ζωή και να δομήσει τους ιστούς που τον αποτελούν, η υγεία διαταράσσεται. Όλα τα όργανα του σώματος επηρεάζονται από την κακή ή μειωμένη απορρόφηση θρεπτικών συστατικών (δυσ-απορρόφηση).

Το γαστρεντερικό σύστημα έχει άμεση επιρροή στην λειτουργία του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος. Περισσότερο από το 90% της σεροτονίνης στο ανθρώπινο σώμα, παράγεται στο γαστρεντερικό σωλήνα. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο το πεπτικό σύστημα συχνά χαρακτηρίζεται ως «2ος εγκέφαλος»(6).


Πεπτικό Σύστημα και Ανοσοποιητικό Σύστημα

Το γαστρεντερικό σύστημα είναι αναπόσπαστο μέρος του ανοσοποιητικού. Είναι η πρώτη άμυνα του οργανισμού όταν αυτός έρχεται σε επαφή με εξωγενής ουσίες μέσω της πρόσληψης τροφών, φαρμάκων, τοξικών ενώσεων, συντηρητικών και μικροβίων.

Ο γαστρεντερικός σωλήνας έχει πλήθος λεμφαδένων και αποικείται από τρισεκατομμύρια βακτήρια. Το σύνολο των λεμφοκυττάρων (λευκά αιμοσφαίρια υπεύθυνα για την άμυνα του οργανισμού) που βρίσκονται στο συγκεκριμένο σύστημα λεμφαδένων, είναι περισσότερα από ότι στο σύνολο των υπολοίπων οργάνων και λεμφαδένων του υπόλοιπου ανοσοποιητικού συστήματος.  

Είναι εντυπωσιακό μάλιστα ότι το γενετικό υλικό (DNA) των βακτηριδίων που βρίσκονται στο γαστρεντερικό σύστημα, είναι περίπου 150 φορές περισσότερο (3.300.000 γονίδια) από αυτό των σωματικών κυττάρων (20.000 περίπου γονίδια)
.

Το 85% από αυτά τα βακτηρίδια είναι προ-βιοτικά, βοηθούν δηλαδή την λειτουργία του οργανισμού, ενώ ένα 15% από αυτά είναι ουδέτερα ή μπορεί να γίνουν παθογόνα υπό συνθήκες. Αντιβιοτικά, διατροφή, τρόπος ζωής και στρες μεταβάλλουν τις ισορροπίες αυξάνοντας το ενδεχόμενο εκδήλωσης νόσου.


Φλεγμονώδη Νοσήματα του Εντέρου:
Νόσος του Chron και Ελκώδης Κολίτιδα


Ο όρος “φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου (ΦΝΕ)” περιγράφει μια ομάδα εντερικών διαταραχών που προκαλούν χρόνια φλεγμονή του πεπτικού συστήματος. Οι δύο πιο κοινοί τύποι φλεγμονωδών νόσων του εντέρου είναι η νόσος του Chron και η Ελκώδης κολίτιδα. 

Η Ελκώδης κολίτιδα, προκαλεί φλεγμονή και έλκη (πληγές) κατά μήκος του βλεννογόνου που καλύπτει το εσωτερικό του παχέος εντέρου και του ορθού.

Νόσος του Crohn. Αυτός ο τύπος ΦΝΕ, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή του βλεννογόνου που καλύπτει όλο το πεπτικό σύστημα, η οποία συχνά μπορεί να εμπλέκει και τα βαθύτερα στρώματα του πεπτικού σωλήνα.



Εικόνα: Τα φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου προκαλούν χρόνια φλεγμονή στον εντερικό βλεννογόνο. Η νόσος του Crohn μπορεί να εμπλέκει ολόκληρο το εντερικό τοίχωμα, ενώ η ελκώδης κολίτιδα προκαλεί έλκη μόνο στο βλεννογόνο του παχέως εντέρου. 


Τόσο η ελκώδης κολίτιδα όσο και η νόσος του Crohn, συνήθως χαρακτηρίζονται από διάρροια, αιμορραγικές κενώσεις, κοιλιακό άλγος, κόπωση και απώλεια βάρους. Οι ΦΝΕ  μπορούν να προκαλέσουν καχεξία και μερικές φορές οδηγούν σε απειλητικές για τη ζωή επιπλοκές.


Η συχνότητα εμφάνισης τους είναι διαρκώς αυξανόμενη σε όλον τον κόσμο τα τελευταία 60 χρόνια σε σημείο που να χαρακτηρίζονται ως "Παγκόσμια Νόσος"(9,10)

Η αυξημένη συχνότητα της νόσου του Crohn και της Ελκώδους Κολίτιδας, όπως και η πλειοψηφία των αυτοάνοσων ασθενειών, συνδέεται άμεσα με τον δυτικό τρόπο ζωής(9,10)

Πρόκειται για νοσήματα που επηρεάζουν σημαντικά την ποιότητα ζωής των ατόμων που πάσχουν. Αυτό συμβαίνει τόσο λόγο της επηρεασμένης λειτουργίας του εντέρου όσο και από τις παρενέργειες των φαρμακευτικών θεραπειών που πρέπει αυτοί οι ασθενείς να λαμβάνουν, συνήθως εφ' όρου ζωής.


Σύσταση της Μικροβιακής Χλωρίδας του Εντέρου και ΦΝΕ

Η σύσταση των μικροβίων του εντέρου συνδέεται άμεσα με την κατάσταση της υγείας ενός ατόμου. Ειδικά στα φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου, οι αλλοιώσεις της μικροβιακής χλωρίδας του εντέρου είναι ένας από τους κύριους παράγοντες που προκαλούν την ανάπτυξη αυτών των νοσημάτων.

Σε μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Nature, ερευνητές κατέγραψαν αρχικά τον πληθυσμό των βακτηριδίων που αποικίζουν το έντερο. Στη συνέχεια συσχέτισαν την εντερική χλωρίδα με νοσήματα, όπως η ελκώδης κολίτιδα και η νόσος του Crohn.

Η αλλοίωση της ποιότητας και της ποσότητας της βακτηριακής χλωρίδας του εντέρου ταυτίζεται με διαφορετικό νόσημα κάθε φορά. Όπως φαίνεται στο σχήμα που ακολουθεί, η χαρτογράφηση των μικροβίων του εντέρου είναι διαφορετική για τους υγιείς και διαφορετική για τα άτομα που πάσχουν από νόσο του Chron, σε σχέση με τους ασθενείς που πάσχουν από ελκώδη κολίτιδα.



Εικόνα 1. Η χαρογράφηση του εντερικού μικροβιώματος έδειξε ότι η σύσταση των μικροβίων του εντέρου, διαφέρει μεταξύ υγιών (κάτω δεξιά), ασθενών με νόσο Crohn (αριστερά) και ελκώδη κολίτιδα (πάνω). 


Η συγκεκριμένη ανακάλυψη άνοιξε νέους δρόμους στην διαχείριση αυτής της ομάδας ασθενειών. Η μέχρι τώρα θεραπευτική τους προσέγγιση αφορούσε δια βίου χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής, χωρίς να μπορούν να ελεγχθή η νόσος ή να βελιτωθεί η πορεία της, σε όλες τις περιπτώσεις. 

Η αντιμετώπιση της νόσου Chron και της ελκώδους κολίτιδας, σήμερα στοχεύει όχι μόνο στον έλεγχο της φλεγμονής και των συμπτωμάτων, αλλά και στην αντιμετώπιση των αιτιολογικών παραγόντων που προκαλούν και διατηρούν τη νόσο. Στόχοι είναι:
  1. Η επαναφορά της φυσιολογικής λειτουργίας του εντέρου, ώστε να βελτιωθεί η απορροφησιμότητα των θρεπτικών ουσιών.
     
  2. Η αποκατάσταση του ωφέλιμου μικροβιώματος της εντερικής χλωρίδας.

Βιταμίνη  D και ΦΝΕ

Πρόσφατες μελέτες συνδέουν τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D με την αυξημένη επίπτωση των φλεγμονωδών νόσων του εντέρου αλλά και την βαρύτητα των συμπτωμάτων κατά την εκδήλωση της νόσου και προτείνουν την χρήση της ως πρόσθετο θεραπευτικό παράγοντα(11-14).

Όσο χαμηλότερα τα επίπεδα της βιταμίνης D τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης φλεγμονώδους νόσου του εντέρου και τόσο πιο έντονη είναι και η συμπτωματολογία.

Ανεπάρκεια βιταμίνης D συσχετίστηκε με: 

- Αυξημένες εισαγωγές σε νοσοκομείο

- Αυξημένες εξάρσεις της νόσου 

- Αυξημένη χρήση κορτιζόνης και

- Κλιμάκωση της φαρμακευτικής αγωγής(15) 

Η θετική επίδραση της βιταμίνης D ασκείται μέσα από πολλαπλούς μηχανισμούς.


Ανοσορυθμιστική δράση της βιταμίνης D: Η βιταμίνη D ρυθμίζει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και την επαναφέρει στο φυσιολογικό ενώ παράλληλα αποκαθιστά την ικανότητα του οργανισμού να αναγνωρίζει τα δικά του κύτταρα και ιστούς(11,15).

Η απώλεια της αναγνώρισης των κυττάρων του εαυτού σε έναν οργανισμό, είναι η βασική αιτία για την εμφάνιση των αυτοάνοσων ασθενειών. Η ανοσορυθμιστική δράση της D είναι ζωτικής σημασίας τόσο στην αυτοανοσία όσο και στον καρκίνο.


 

Έλεγχος των παθογόνων μικροοργανισμών: Η βιταμίνη D είναι απαραίτητη για την παραγωγή 200 ενδογενών αντιβιοτικών ουσιών και για την ομαλή λειτουργία και ενεργοποίηση των λευκών αιμοσφαιρίων(16,17).

Χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D συνδέονται με αυξημένη εμφάνιση λοιμώξεων και ανεπαρκή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.

Ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Rochester ανακάλυψαν άμεση συσχέτιση της εντερικής χλωρίδας με την δράση της βιταμίνης D. Χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D σχετίζονται με αυξημένη παρουσία παθογόνων οργανισμών στο έντερο. Η αλλοίωση της φυσιολογικής ισορροπίας της εντερικής χλωρίδας σχετίζεται άμεσα με την εκδήλωση ελκώδους κολίτιδας και νόσου του Crohn.



Άμεση αντιφλεγμονώδης δράση: Η βιταμίνη D είναι στην πραγματικότητα μια ορμόνη που παράγεται μέσα στο σώμα από την χοληστερίνη, όπως παράγονται για παράδειγμα η κορτιζόλη και η τεστοστερόνη. Έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση που εκφράζεται μέσα από ειδικούς υποδοχείς (VDR: Vitamin D Receptors).

Η άμεση αντιφλεγμονώδης και αντικαρκινική της δράση έχει μελετηθεί σε πολυάριθμες έρευνες και εκφράζεται μέσα από τη δράση των υποδοχέων της(10-15).

Το έντερο είναι ένας από τους ιστούς που παρουσιάζουν από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις υποδοχέων για την βιταμίνη D. Η επίτευξη ιδανικών επίπεδων βιταμίνης D πρέπει να είναι στόχος τόσο για την πρόληψη όσο και για την θεραπεία των φλεγμονωδών νόσων του εντέρου. Η μέτρηση των επιπέδων της 25 OH D3 θα πρέπει να γίνεται σε όλους τους ασθενείς που πάσχουν από αυτοάνοσο νόσημα. Ιδανικές θεωρούνται τιμές που κυμαίνονται από 50-80 ng/dl.

Είναι αξιοσημείωτο ότι οι ασθενείς που πάσχουν από αυτοανοσία, μπορεί να εμφανίζουν αντίσταση στην βιταμίνη D και να χρειάζονται μεγαλύτερες δόσεις και υψηλότερες τιμές για να μπορέσει το σώμα τους να εκφράσει πλήρως τη δράση της(16). Η χορήγηση θεραπευτικών δόσεων βιταμίνης D πρέπει να γίνεται υπό ιατρική παρακολούθηση και την παράλληλη μέτρηση εργαστηριακών παραμέτρων που επιτρέπουν την αξιολόγηση της ανταπόκρισης του οργανισμού.


Αλλαγές και Διαταραχές του Μεταβολισμού Συνδέονται Άμεσα με την Ανάπτυξη Αυτοάνοσων Νοσημάτων και ΦΝΕ  
 
Νέα στοιχεία καταδεικνύουν ότι οι φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου και άλλα αυτοάνοσα νοσήματα, έχουν κοινά μεταβολικά χαρακτηριστικά
(18-20).

Για τις ΦΝΕ και την πλειοψηφία των αυτοάνοσων ασθενειών, το μεγαλύτερο βάρος για την εκδήλωση τους (80%) αφορά σε μεταβολικούς παράγοντες, που συνδέονται με τον τρόπο ζωής, τις ελλείψεις του οργανισμού και τη διατροφή(18-23) 

Ενισχύεται έτσι η άποψη, ότι οι διαταραχές σε επίπεδο μεταβολισμού, προηγούνται της εμφάνισης αυτοάνοσων. Είναι, δηλαδή, οι διαταραχές του μεταβολισμού που προκαλούν τα αυτοάνοσα και όχι το αντίθετο. Αλλαγές και διαταραχές του μεταβολισμού, συνδέονται άμεσα με την ανάπτυξη αυτοάνοσου νοσήματος. 

Mεταβολικές διαταραχές που είναι κοινές στα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως:
  • οι ελλείψεις σε μικροθρεπτικά συστατικά
     
  • η αντίσταση στην ινσουλίνη
     
  • η διαταραχή του μικροβιώματος
     
  • η κακή αντιοξειδωτική κατάσταση του οργανισμού 

προκαλούν αλλαγές στη φυσιολογική σύσταση των κυττάρων του οργανισμού και δυσκολεύουν την αναγνώριση τους από το ανοσοποιητικό σύστημα.

Παράλληλα, οι ίδιες μεταβολικές διαταραχές προκαλούν υπερ-δραστηριότητα του ανοσοποιητικού, το οποίο παράγει αυτοαντισώματα και επιτίθεται σε δικά του όργανα και ιστούς, στα οποία δεν θα έπρεπε να επιτεθεί.
 


Τρόπος αντιμετώπισης

Εξετάσεις που μετράνε πολύ μικρά μόρια στον οργανισμό, ανιχνεύουν μεταβολικές διαταραχές και οδηγούν σε αποτελεσματικότερες θεραπείες. Για την αντιμετώπιση παθολογικών καταστάσεων του γαστρεντερικού είναι απαραίτητος ο εντοπισμός των παρεμβάσεων που πρέπει να γίνουν στον τρόπο ζωής και διατροφής ώστε να επανέλθει ο οργανισμός στη φυσιολογική του λειτουργία.

Η εξέταση Metabolomic Analysis® που διενεργείται στις κλινικές μας, εντοπίζει πρώιμα διαταραχές του οργανισμού και προσδιορίζει τους διαφορετικούς παράγοντες της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Chron, που οφείλονται σε ενδογενείς (DNA) και εξωγενείς παράγοντες (διατροφή, άσκηση, στρες). 

Πρόκειται για ένα σύγχρονο εργαλείο της Ιατρικής, που ανιχνεύει πολύ μικρά μόρια που λαμβάνουν μέρος στις χημικές αντιδράσεις του οργανισμού και παρέχει ακριβή δεδομένα για την αντιμετώπιση και πρόληψη νοσημάτων του γαστρεντερικού και άλλων παθήσεων.


Με την Metabolomic Analysis® εντοπίζονται παράγοντες που αφορούν:
  • στο εντερικό μικροβίωμα
     
  • στην ικανότητα του οργανισμού να διαχειρίζεται φλεγμονές 
     
  • στις ελλείψεις σε βιταμίνες, μεταλλικά στοιχεία, αμινοξέα και ωμέγα 3 λιπαρά οξέα
     
  • στην ικανότητα του οργανισμού να παράγει ενέργεια (μιτοχονδριακή λειτουργία)
     
  • στη λειτουργία του νευρικού συστήματος
     
  • στην τοξική επιβάρυνση του οργανισμού
     
  • στην αντιοξειδωτική ικανότητα του οργανισμού
     
  • στο μεταβολισμό των πρωτεϊνών, των υδατανθράκων, των λιπιδίων
     
  • την επίπτωση στρεσογόνων παραγόντων που μπορούν να πυροδοτήσουν την πάθηση και συχνά παραβλέπονται κατά την διαχείριση της νόσου.

Σχεδόν πάντα τα νοσήματα του γαστρεντερικού συνοδεύονται από έντονες αλλαγές στη διάθεση που ανατροφοδοτούν και επιδεινώνουν τη νόσο.


Αποτελέσματα Εξέτασης & Αγωγή

Η αγωγή για την επαναφορά της φυσιολογικής λειτουργίας του γαστρεντερικού συστήματος και της μικροβιακής χλωρίδας του εντέρου, διαμορφώνεται ανάλογα με τις ελλείψεις, δυσλειτουργίες, τις ανισορροπίες και ανάγκες του οργανισμού που ανιχνεύονται διαμέσου των μεταβολομικών αναλύσεων. 

Περιλαμβάνει, παράλληλα με την ενδεδειγμένη φαρμακευτική αγωγή, τη χορήγηση βιταμινών, ιχνοστοιχείων, αμινοξέων, ενζύμων, λιπαρών οξέων και εξατομικευμένη διατροφή, ώστε να καλύθούν οι ελλείψεις και να αποκατασταθεί η φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού. 

Μέσα από την κλινική μας εμπειρία έχουμε διαπιστώσει ότι η διόρθωση ελλείψεων του οργανισμού, σε βιταμίνες και άλλα στοιχεία, η αποκατάσταση της χλωρίδας και της φυσιολογικής λειτουργίας του γαστρεντερικού, μπορούν να αλλάξουν ριζικά την πορεία της νόσου και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής ασθενών με δυσλειτουργίες και παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος.




 


Διαβάστε περισσότερα για την προσέγγιση της κλινικής μας εδώ  



 

Βιβλιογραφικές αναφορές

 

  1. Further Evidence to Monitor Long-term Proton Pump Inhibitor Use Kaleen N. Hayes et.al. JAMA Netw Open. 2019. 
  2. A human gut microbial gene catalogue established by metagenomic sequencing Junjie Q. et al. Nature 2010. 
  3. Proton Pump Inhibitors and Risk for Recurrent Clostridium difficile Infection. Less Is More May 10, 2010. JAMA Internal Mediicne. Amy Linsky, MD; Kalpana Gupta, MD, MPH; Elizabeth V. Lawler, DSc; et al.  
  4. May 10, 2010 Less Is More How Less Health Care Can Result in Better Health Deborah Grady, MD, MPH; Rita F. Redberg, MD, MSc Arch Intern Med. 2010. 
  5. Failing the Acid Test Benefits of Proton Pump Inhibitors May Not Justify the Risks for Many Users Mitchell H. Katz, MD Arch Intern Med. 2010. 
  6. http://www.washingtonpost.com/national/health-science/microbe
  7. Think Twice: How the Gut's "Second Brain" Influences Mood and Well-Being. Adam Hadhazy. Scientific American
  8. Enterotypes of the human gut microbiome. Nature . 2011 May.
  9. Worldwide Incidence and Prevalence of Inflammatory Bowel Disease in the 21st Century: A Systematic Review of Population-Based Studies. Siew C Ng et al. The Lancet. Dec. 2018   
  10. Increasing Incidence and Prevalence of the Inflammatory Bowel Diseases With Time, Based on Systematic Review Natalie A Molodecky. Gastrenterology 2012. 
  11. The Role of Vitamin D in Inflammatory Bowel Disease: Mechanism to Management Jane Fletcher, Sheldon C. Cooper, Subrata Ghosh, and Martin Hewison. Nutrients. 2019 May 
  12. Review Article: Vitamin D and Inflammatory Bowel Diseases V P Mouli, A N Ananthakrishnan. Aliment Pharmacol Ther . 2014 Jan 
  13. Vitamin D Therapy in Inflammatory Bowel Diseases: Who, in What Form, and How Much? Tibor Hlavaty, Anna Krajcovicova, Juraj Payer J Crohns Colitis. 2015 Feb 
  14. Influence of Vitamin D Deficiency on Inflammatory Markers and Clinical Disease Activity in IBD Patients Pedro López-Muñoz et. al. Nutrients . 2019 May 11 
  15. Vitamin D Receptor Agonists' Anti-Inflammatory Properties Jelena Vojinovic. Ann N Y Acad Sci . 2014 May. 
  16. Antimicrobial and Immune-Modulatory Effects of Vitamin D Provide Promising Antibiotics-Independent Approaches to Tackle Bacterial Infections – Lessons Learnt from a Literature Survey Ainoosh Golpour, Stefan Bereswill, and Markus M. Heimesaat. Eur J Microbiol Immunol (Bp). 2019 Oct 
  17. Vitamin D controls T cell antigen receptor signaling and activation of human T cells. von Essen, M., Kongsbak, M., Schjerling, P. et al. Nat Immunol 11, 344–349 (2010). 
  18. Targeted Metabolomic Analysis of Serum Fatty Acids for the Prediction of Autoimmune Diseases. Dimitris Tsoukalas, Vassileios Fragoulakis, Evangelia Sarandi et. al. Frontiers in Molecular Biosciences, Metabolomics (6), 2019, Published 1 November 2019
  19. Serum metabolomic patterns in patients with autoimmune thyroid disease. American Association of Clinical Endocrinologists. Endocrine Practice 2020 Jan
  20. The Autoimmune Connection. Essential Information for Women on Diagnosis, Treatment, and Getting On With Your Life Rita-Baron Faust, Jill P. Buyon. 2016 McGraw-Hill Education.
  21. Insulin Resistant Pathways are associated with Disease Activity in Rheumatoid Arthritis and are Subject to Disease Modification through Metabolic Reprogramming; A Potential Novel Therapeutic Approach," Lorna Gallagher  Sian Cregan  Monika Biniecka, et al.  Arthritis and Rheumatolology. Dec. 16, 2019. 
  22. Metabolic syndrome, autoimmunity and rheumatic diseases. GabrielaMedina et. al. Pharmacological Research Volume, July 2018.
  23. Metabolic pressure and the breach of immunological self-tolerance Veronica De Rosa, Antonio La Cava & Giuseppe Matarese. 18 October 2017. Nature Immunology

 
 

Επιμέλεια Κειμένου: Επιστημονική Ομάδα Metabolomic Medicine

Εγγραφειτε στο Newsletter μας και αποκτηστε δωρεαν αποσπασμα του βιβλιου
Συνεργαζόμαστε με ερευνητές και ιδρύματα σε όλο τον κόσμο για να παρέχουμε τις πιο προηγμένες και ακριβείς αναλύσεις.
Ειδικός Γενικός Οικογενειακός Ιατρός Διδάκτωρ Πανεπιστημίου "Universita` degli Studi di Napoli, Federico II" Πρόεδρος του European Institute of Nutritional Medicine
Ειδικός Γενικός Οικογενειακός Ιατρός-Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Ρώμης "La Sapienza"
Ενδοκρινολόγος-Διαβητολόγος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης
Ιατρός / Καθηγητής Μεταμοσχεύσεων Πανεπιστήμιο της Παβίας, Μιλάνο Ιταλίας. Ειδικός στην Αναισθησιολογία και Αναζωογόνηση, Ειδικός στην Επιστήμη της Διατροφής.
Ιατρός / Παθολόγος, με εξειδίκευση στην εσωτερική παθολογία στο πανεπιστήμιο της Παβίας, Μιλάνο Ιταλίας.
Παιδίατρος του Πανεπιστημίου της Βερόνα της Ιταλίας, με ειδίκευση στην παιδιατρική, στην αλλεργιολογία και παιδιατρική πνευμονολογία.
Κλινική Διατροφολόγος Πτυχιούχος του Πανεπιστημίου "Universita` degli Studi di MIlano" Γεν. Γραμματέας του European Institute of Nutritional Medicine
Μοριακή Βιολόγος, Μεταπτυχιακή Ειδίκευση MSc by Research in Biomedical Sciences, University of Edinburgh. Κάτοχος πιστοποίησης Μεταβολομικής και Διατροφικής Ιατρικής του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Διατροφικής Ιατρικής, EINuM.
BSc Βiomedical Sciences UCL PhD.c. Nutritional Therapist, Κάτοχος τίτλου του European Institute of Nutritional Medicine, Κάτοχος τίτλου του Institute of Functional Medicine
Βιολόγος Διατροφολόγος, Πτυχιούχος του Πανεπιστημίου της Πάδοβας με μεταπτυχιακό στην εξελικτική βιολογία
Οικονομολόγος Υγείας-Στατιστικός ειδικευθείς στην εξατομικευμένη ιατρική, ερευνητικός συνεργάτης LabHEM (Πανεπιστήμιο Πειραιώς), επ. σύμβουλος Golden Helix Foundation, UK συνεργάτη του University of Oxford, UK
Βιολόγος Διατροφολόγος, Πτυχιούχος του Πανεπιστημίου της Πάδοβας, με εξειδίκευσή στην Βιολογία της Υγείας (Health Biology)
Διαιτολόγος-Διατροφολόγος Master Practitioner in Eating Disorders & Obesity. National Centre for Eating Disorders, London U.K.
Διαιτολόγος-Διατροφολόγος BSc Dietetics, Coventry University & MSc Human Nutrition with specialization in Clinical Nutrition, University of Glasgow
Δ/νση Προσωπικού και Διοίκησης
Διαιτολόγος - Διατροφολόγος Master Practitioner in Eating Disorders & Obestity. National Centre for Eating Disorders, London U.K. Ειδικός Αθλητικής Διατροφής, International Society of Sports Nutrition
Διατροφολόγος Master Practitioner in Eating Disorders and Obesity Κάτοχος τίτλου του European Institute of Nutritional Medicine

Επιστημονική Ομάδα

www.metabolomicmedicine.com Η Επιστημονική Ομάδα της Metabolomic Clinic αποτελείται από εξειδικευμένους κλινικούς ιατρούς που μοιράζονται μαζί σας την εμπειρία τους στην αιχμή της σύγχρονης ιατρικής. Δείτε τους όλους